Een tech pack is de handleiding die je meestuurt met je ontwerp. Het is het document waarin staat hoe je kledingstuk eruitziet, van welke stof het gemaakt wordt, welke maten het krijgt en hoe het in elkaar gezet moet worden. Zonder tech pack stuur je een fabrikant een plaatje en een hoop hoop. Met een tech pack stuur je een opdracht.
Ik werk sinds 1992 in de kledingindustrie en heb drieentwintig jaar mijn eigen sportkledingmerk gehad, met een eigen atelier. In al die jaren heb ik een ding steeds opnieuw gezien: de merken die soepel produceren zijn niet de merken met de mooiste ontwerpen. Het zijn de merken die het duidelijkst opschrijven wat ze willen.
Op deze pagina lees je wat een tech pack precies is, wat erin hoort, hoe een echt tech pack eruitziet, hoe je er zelf een maakt en welke fouten je veel geld kunnen kosten.
Inhoud
- Wat een tech pack precies is
- Wat er in een tech pack staat
- Hoe een echt tech pack eruitziet
- Waarom een tech pack je geld bespaart
- Waarom je het vooral voor jezelf maakt
- Hoe je zelf een tech pack maakt
- Waarmee je een tech pack maakt
- Tech pack laten maken of zelf leren?
- De fouten die ik het vaakst zie
- Checklist
- Veelgestelde vragen
Wat een tech pack precies is
Een tech pack, ook wel spec sheet of technisch dossier genoemd, is een verzameling technische informatie over een kledingstuk. Een model, een tech pack. Maak je hetzelfde model in drie kleuren, dan is dat meestal een tech pack met een kleurenoverzicht erin.
Het is geen ontwerp en het is geen sfeerbeeld. Een moodboard laat zien wat je voelt bij een collectie, een tech pack laat zien wat een naaister moet doen. Die twee documenten hebben allebei een functie, maar ze zijn niet uitwisselbaar.
Belangrijk om te begrijpen: je fabrikant kent jouw merk niet. Die weet niet dat jij graag een iets langere rug hebt, of dat je logo altijd op dezelfde hoogte zit. Alles wat jij vanzelfsprekend vindt, is voor de productie een open vraag. En open vragen worden ingevuld. Niet altijd zoals jij het bedoelde.
Hoe meer informatie erin staat, hoe minder ruimte er is voor fouten. Zo simpel is het.
Wat er in een tech pack staat
Dit is de vraag die het vaakst gesteld wordt, dus laat ik hem compleet beantwoorden.
Een voorblad met je basisgegevens
Je bedrijfsnaam en logo, je contactpersoon, de naam en het stijlnummer van het item, het seizoen, een korte omschrijving en de datum. Klinkt als een formaliteit, maar een fabrikant heeft tientallen dossiers op zijn bureau. Jouw stijlnummer is hoe hij jouw model terugvindt.
Plattechnische tekening
Een technische tekening van voorkant, achterkant en waar nodig de zijkant, in zwart-wit lijnwerk, zonder schaduw of sfeer. Alle naden, stiksels, zakken en sluitingen staan erop. Voor lastige details maak je een aparte detailtekening met eigen maatvoering. Dit is het hart van je tech pack. Wil je hier dieper op ingaan, lees dan wat een plattechnische tekening precies is.
Maattabel met points of measure
Niet alleen maat M, maar per maat de concrete afmetingen: taille, heup, binnenbeenlengte, mouwlengte, zoombreedte. Elk meetpunt krijgt een code die overeenkomt met een pijl op je tekening. Zo weet de fabrikant precies waar hij de meetlat legt. Vermeld erbij of je meet in plat liggende breedte of in omtrek, want dat scheelt een factor twee.
Tolerantie
Dit onderdeel wordt door starters bijna altijd vergeten. Achter elke maat zet je hoeveel afwijking je accepteert, bijvoorbeeld een halve centimeter op de taille en een kwart op de beenopening. Zonder tolerantie is elke sample of goed of fout, en dat is geen van beide. Met tolerantie weet je fabrikant waar de grens ligt en weet jij wanneer je iets mag afkeuren.
Materiaalspecificatie
De stof met samenstelling, gewicht in gram per vierkante meter, breedte, afwerking en leverancier. Vermeld ook de rekrichting als je met rekbare stoffen werkt, en of de stof voorgekrompen is. Bij sportkleding is dit geen detail, dit bepaalt of je kledingstuk werkt.
Bill of materials, de fournituren
Alles wat niet je hoofdstof is: garen, ritsen, drukkers, elastiek, koord, bandjes, applicaties. Per onderdeel de kleur, de maat, de plaatsing, de leverancier en een referentienummer. Een elastiek van een halve centimeter in de tailleband is iets anders dan een elastiek van een halve centimeter in de zoom, dus schrijf er altijd bij waar het zit.
Stiksels en constructie
Welke naad, welk type stiksel, hoeveel steken per centimeter, welke machine. Een coverlock geeft een ander resultaat dan een gewone stikselnaad, en bij rekbare stoffen bepaalt die keuze of je naad meegeeft of knapt.
Labels, hangtags en verpakking
Waar zit je merklabel, hoe groot is het en hoe wordt het bevestigd. Hetzelfde voor je waslabel, je hangtag en je eventuele UPC-label. En beschrijf hoe het kledingstuk gevouwen of gehangen verpakt moet worden. Dat laatste klinkt onbelangrijk, tot je een doos openmaakt met tweehonderd kreukelige shirts.
Kleurinformatie en artwork
Je kleurvarianten met codes, en per variant welke stof en welk garen erbij hoort. Prints en borduurbestanden lever je op ware grootte aan, met de plaatsing in centimeters vanaf een vast punt zoals de schoudernaad.
Aanpassingen en versiebeheer
Elke wijziging krijgt een regel: de datum, wie het aanpaste, welk onderdeel en waarom. Zet op elke pagina een versienummer. Zonder versiebeheer ga je een keer produceren op een oude tekening. Dat overkomt iedereen precies een keer.
Op elk van deze onderdelen kun je dieper duiken. Hoe je je eigen maattabel maakt voor je kledinglijn heb ik apart uitgewerkt, net als de fournituren die in je BOM horen en de vraag welke stof bij jouw kledinglijn past.
Hoe een echt tech pack eruitziet
Ik pak er een van mezelf bij, uit de tijd van mijn eigen sportkledingmerk. Een dameslegging, tien pagina's, en die tien pagina's zijn precies de opbouw die hierboven staat.
De plattechnische tekening uit mijn eigen tech pack. Elke pijl is een instructie die anders een vraag was geweest.
Op het voorblad staan het stijlnummer, de naam, het seizoen en de datum van verzending. Daarnaast een planning met de data waarop de kleurstalen, de stoffen, de eerste samples en de bulklevering verwacht worden. Eronder een revisielog, waarin bijvoorbeeld staat dat de samenstelling van de hoofdstof is aangepast van 85 procent nylon met 15 procent elastaan naar 90 om 10, om kosten te besparen. Een regel, en jaren later weet je nog waarom je die keuze maakte.
Het voorblad, met onderin het revisielog. Jaren later zie je hier nog waarom je een keuze maakte.
Daarna volgen de tekeningen. Eerst het hele model plat, daarna aparte pagina's voor de lastige stukken: de zijnaad met de stiksels, het kruispand, het zakje in de tailleband en het koord. Elk detail heeft letters die verwijzen naar een maat, bijvoorbeeld de hoogte van de zoom of de breedte van het kruispand.
Dan de kleurvarianten, met per variant de hoofdstof, de contraststof en zelfs de kleur van het zichtbare garen aan de buitenkant.
De BOM is een tabel met drie blokken: stoffen, fournituren en labels. Per stof staat er het gewicht, de samenstelling, de afwerking en de breidwijze. Per fourniture de plaatsing en de maat. Per label waar het komt en in welke kleur.
Op de maattabel staat elk meetpunt met een code, de tolerantie en de maten van XS tot XL. En de laatste pagina is de eerste pasbeurt: dezelfde meetpunten, maar met kolommen voor de werkelijk gemeten maat, de afwijking en de opmerkingen. Wat te ruim zit wordt gemarkeerd, wat buiten de tolerantie valt springt eruit.
Twee dingen die opvallen als je zo'n document voor het eerst ziet. Het is in het Engels en in inches, want dat is de standaard zodra je internationaal produceert. En er staat nergens een mooi plaatje in. Het is een werkdocument, geen brochure.
Waarom een tech pack je geld bespaart
Stel, je krijgt patronen aangeleverd en de leverancier zegt erbij dat de naadtoeslag inbegrepen is. Je gaat ervan uit dat dat klopt. Je laat produceren. En dan blijkt bij de sample dat die naadtoeslag er helemaal niet in zat.
Wat je dan overhoudt is geen klein afwijkinkje. Je kunt zomaar een hele maat verschil hebben, en op sommige plaatsen zelfs twee maten. Je hele maatserie klopt niet meer. Je M is een S geworden en je pasvorm is weg.
Dat is de reden dat in een goed tech pack staat of de maten inclusief of exclusief naadtoeslag zijn, en wie de naadtoeslag toevoegt: jij, de patroonmaker of het atelier. Een zin in je document. Die ene zin kan het verschil zijn tussen een serie die verkoopt en een serie die in de doos blijft.
En dat is precies wat een tech pack doet. Het haalt aannames uit je productieproces. Elke aanname die je wegneemt, is een correctieronde die je niet hoeft te betalen.
Verder levert het je dit op. Je offertes worden vergelijkbaar en vaak ook scherper, want een fabrikant die precies weet wat hij moet doen hoeft geen onzekerheid in te calculeren. Je hebt minder heen-en-weergemail, wat schelen kan in weken. En je komt professioneel over, wat merkbaar helpt als je bij een goed atelier binnen wilt komen.
Waarom je het vooral voor jezelf maakt
Hier wil ik iets zeggen wat vaak wordt vergeten, want een tech pack wordt altijd uitgelegd als iets voor je fabrikant. Dat is maar de helft van het verhaal.
Een paar jaar later wil je terugzoeken bij welke leverancier je die ene stof kocht. Of welke aanpassing je ook alweer deed tijdens het doorpassen, en waarom. Als je dat allemaal in je hoofd hebt gedaan, dan is het weg. Als het in je tech pack staat, sla je het open en zie je het meteen.
Ik heb gemerkt dat wie in het begin alles op gevoel doet, daar later spijt van krijgt. Niet omdat het toen misging, maar omdat je jezelf jaren later staat te verwijten dat je het niet hebt opgeschreven. Je bent tijd kwijt, soms geld, en vooral veel ergernis.
Het wordt nog belangrijker zodra je niet meer alleen werkt. Ga je met personeel werken, of samen met een andere ondernemer, dan is je tech pack het enige waarmee iemand anders jouw product kan oppakken zonder jou. Zonder dat document zit alle kennis in jouw hoofd, en dan ben jij de flessenhals in je eigen bedrijf.
Neem jezelf serieus en begin met een tech pack. Ook als je nog maar drie modellen hebt. Juist dan.
Hoe je zelf een tech pack maakt
Je hebt hier geen dure software voor nodig. Je hebt structuur nodig en geduld.
Stap 1. Werk je ontwerp uit tot een technische tekening.
Teken voor- en achterkant in plat lijnwerk. Geen model erin, geen schaduw, geen styling. Alleen de constructie.
Stap 2. Maak detailtekeningen van de lastige stukken.
Alles wat je zelf even zou moeten uitleggen als je erbij stond, verdient een eigen tekening.
Stap 3. Nummer je meetpunten.
Zet codes op je tekening en laat die terugkomen in je maattabel.
Stap 4. Maak je maattabel met tolerantie.
Vul per maat de afmetingen in, begin bij je basismaat en werk van daaruit op en af. Zet achter elke maat je toegestane afwijking.
Stap 5. Verzamel je materialen en fournituren.
Noteer alles met leverancier, referentienummer, kleur en plaatsing. Voeg waar mogelijk een foto of stofstaal toe.
Stap 6. Schrijf je constructie-instructies.
Beschrijf de volgorde en de gebruikte naden, alsof de lezer jouw kledingstuk nog nooit gezien heeft. Want dat is ook zo.
Stap 7. Geef het een versienummer en houd je aanpassingen bij.
Elke wijziging een regel, met datum en reden.
Loop je vast op die eerste tekening? Dan is mijn gratis Eerste stap naar Ontwerpen een goed begin. Daarmee kom je over de drempel van het lege scherm, en dat is meestal het enige dat mensen tegenhoudt.
Waarmee je een tech pack maakt
Er is speciale software voor tech packs, en daar kun je prima mee werken. Maar voor een startend merk is dat vaak een te grote investering, en dat hoeft ook niet.
Je komt een heel eind met een tekenprogramma voor je technische tekeningen in combinatie met een spreadsheet voor je tabellen. In een spreadsheet kun je je maten doorrekenen en je gradering in een keer aanpassen, wat je enorm veel tijd scheelt. Zet die twee samen in een pdf en je hebt een document waar elke fabrikant mee uit de voeten kan.
En inmiddels kun je AI-tools inzetten om sneller tot je ontwerp en je uitwerking te komen. Handig, zolang je zelf blijft controleren of wat eruit komt technisch klopt. Een AI weet niet hoe jouw naad zich gedraagt.
Nog dit, want ik zie mensen hierop vastlopen. Het gaat er niet om dat je de mooiste of meest perfecte tekeningen maakt. Het enige dat telt is dat jij duidelijk kunt overbrengen wat het eindresultaat moet worden.
Tech pack laten maken of zelf leren?
Je kunt een tech pack uitbesteden. Er zijn freelance technisch ontwerpers en bureaus die dit voor je doen, en er zijn producenten die het erbij aanbieden. Voor sommige merken is dat een prima keuze. Voor de meeste starters is het dat niet, en ik leg je eerlijk uit waarom.
Uitbesteden werkt goed als je model ingewikkeld is, als je haast hebt, of als je zelf geen technische aanleg hebt en die ook niet wilt ontwikkelen. Je koopt dan vakmanschap in, en dat mag geld kosten.
Maar er zit een addertje onder het gras, en dat is niet de prijs. Een technisch ontwerper kan alleen opschrijven wat jij weet te vertellen. Hoeveel rek er in je stof moet zitten, waar die naad precies mag lopen, hoe hoog die tailleband hoort te zitten: dat zijn jouw beslissingen. Weet jij dat niet, dan vult een ander het voor je in. En dan produceer je iemand anders zijn idee van jouw kledingstuk.
Of je het nu zelf maakt of laat maken, het blijft altijd jouw verantwoordelijkheid. Dat is voor mij de kern. Verdiep je erin en zorg dat je het zelf kunt, ook als je helemaal niet van plan bent het zelf te doen. Want alleen dan kun je beoordelen wat je terugkrijgt, en alleen dan kun je het goed uit handen geven. Delegeren zonder kennis is geen delegeren, dat is hopen.
Er is nog iets praktisch. Een tech pack is nooit af. Na je eerste sample gaat hij terug met correcties, en na je tweede sample weer. Ben je voor elke aanpassing afhankelijk van iemand anders, dan kost dat je bij elke ronde tijd en geld. Merken die het zelf kunnen, draaien die rondes in een middag.
In mijn masterclass Digitaal Ontwerpen leer je niet alleen hoe je ontwerpt, maar ook hoe je een tech pack opbouwt. Precies daarom kun je het daarna ook goed delegeren: je weet wat je vraagt, je weet wat je terugkrijgt en je ziet meteen of het klopt.
Zoek je iemand om het voor je te doen, vraag dan altijd om een voorbeeld van eerder werk in jouw productgroep. Iemand die tassen doet, is niet automatisch goed in rekbare sportkleding. En bedenk dat je tech pack en je patroon twee verschillende dingen zijn die allebei van jou horen te blijven.
De fouten die ik het vaakst zie
Te weinig informatie geven. De grootste. Je denkt dat het atelier het wel begrijpt. Dat doen ze niet, want ze kunnen niet in je hoofd kijken.
Vergeten te vermelden of maten inclusief naadtoeslag zijn. Zie het verhaal hierboven.
Geen tolerantie opgeven. Dan wordt elke discussie over een sample een kwestie van smaak in plaats van een kwestie van afspraak.
Kleur omschrijven in woorden. Donkerblauw bestaat in honderd varianten. Gebruik een code.
Geen versienummer gebruiken. Je stuurt een aanpassing, het atelier werkt door op de oude versie, en niemand weet meer welke tekening de juiste was.
Aanpassingen niet vastleggen. Je lost tijdens het doorpassen iets op, je onthoudt het niet, en bij de volgende collectie maak je precies dezelfde fout opnieuw.
De meeste van deze fouten komen pas aan het licht bij je eerste sample. Daarom heb ik apart beschreven waarom kleding samples onmisbaar zijn voor je kledinglijn, en hoe je een producent vindt voor je kledinglijn die met jouw tech pack uit de voeten kan.
Checklist: is je tech pack compleet?
- Voorblad met stijlnummer, seizoen, datum en contactgegevens
- Plattechnische tekening voor en achter, plus detailtekeningen
- Meetpuntcodes die matchen met je maattabel
- Maattabel per maat, met vermelding van de meetmethode
- Tolerantie per meetpunt
- Duidelijk vermeld of maten inclusief of exclusief naadtoeslag zijn
- Stofspecificatie met samenstelling, gewicht, breedte en rekrichting
- Volledige fournituren met kleur, maat, plaatsing en referentie
- Constructie- en stikselinstructies
- Label-, hangtag- en waslabelinformatie met plaatsing
- Kleurvarianten met codes en artwork op ware grootte
- Verpakkingsinstructie
- Versienummer, datum en een log van je aanpassingen
Kun je alle dertien punten afvinken, dan kun je je tech pack met een gerust hart versturen.
Zelf leren tech packs maken
Een tech pack maken is een vaardigheid, geen talent. Je hoeft niet te kunnen tekenen zoals een illustrator, je moet leren kijken naar hoe kleding in elkaar zit en dat netjes vastleggen.
In de online cursus Jij kan ook Digitaal Ontwerpen leer je stap voor stap hoe je je ontwerpen digitaal uitwerkt en hoe je daar een tech pack van maakt waar een fabrikant direct mee kan werken. Je werkt in je eigen tempo, met opdrachten die je meteen op je eigen collectie toepast. Wil je daarna een dag samen aan de slag en je vragen direct stellen, dan kun je aansluiten bij de Workshopdag.
Veelgestelde vragen
Wat is het verschil tussen een tech pack en een spec sheet?
In de praktijk worden ze door elkaar gebruikt. Een spec sheet is meestal alleen de maattabel en de specificaties, terwijl een tech pack het complete pakket is, inclusief tekeningen, materialen en instructies. Vraag altijd na wat jouw fabrikant precies bedoelt.
Heb ik een tech pack nodig als ik in Nederland laat produceren?
Ja. Een Nederlands atelier kan makkelijker even bellen, dus kleine onduidelijkheden los je sneller op. Maar de afspraken over maten, materialen en constructie moeten net zo goed vastliggen. Bij een tweede serie of een andere naaister is je tech pack het enige dat blijft.
Kan ik zelf een tech pack maken of moet ik dat uitbesteden?
Je kunt dit zelf leren, en dat is voor een startend merk meestal ook verstandig. Je begrijpt je eigen product beter en je bent niet afhankelijk van een ander bij elke aanpassing. Uitbesteden is logisch als je veel modellen tegelijk hebt of een strakke deadline.
Meer over die afweging lees je hierboven bij tech pack laten maken of zelf leren.
Hoeveel pagina's is een tech pack?
Dat hangt af van je model. Een eenvoudig T-shirt kan in twee tot drie pagina's, een legging met detailtekeningen en een pasrapport zit al snel rond de tien. Volledigheid telt, niet het aantal pagina's.
Moet mijn tech pack in het Engels?
Zodra je in het buitenland produceert wel, dat is de standaard in de industrie. Ook maten worden dan vaak in inches gegeven. Produceer je in Nederland bij een atelier waar iedereen Nederlands spreekt, dan mag het gewoon in het Nederlands.
Moet ik voor elke kleur een apart tech pack maken?
Nee. Een model is een tech pack, met daarin een overzicht van de kleurvarianten. Wijkt de constructie per kleur af, bijvoorbeeld door een andere stof, dan maak je wel een aparte versie.
Geschreven door Miranda van Driel
Fashioncoach voor startende mode-ondernemers
Ik werk ruim 34 jaar in de kledingindustrie en had 23 jaar mijn eigen sportkledingmerk, PIXIE Sportswear, met eigen productie in ons atelier. Ik ken het vak van stof tot verkoop. Sinds 2017 help ik startende modeondernemers hun eigen kledinglijn opzetten, met alles wat ik onderweg heb geleerd. Stoffen en sporttechniek zijn waar ik het verschil maak.